لحظات آخر

چه زود آمدنی بود و چه زود رفتنی...تو این مدت اگر تلخ بودم...

اگر چشمای قشنگتونو خیس کردم...اگر خاطرات ته نشین شده ی

تلخی رو براتون تازه کردم...به پاکی دل مهربونتون ببخشیدم...!!!!!!!!!

تقدیم به تمام عزیزانی که حتی یکبار صفحه ی دست نوشته های منو نظاره کردند.

...وتقدیم به کسانی که شریک تمام لحظات این وبلاگ کوچیک بودن.

نمیرم که دیگه نیام...از این لوس بازیا هم خوشم نمیاد که حذفش کنم...مگه گناهش چیه!! یه گوشه ی این دنیای مجازی رو پر کرده دیگه... : (

--------------------------------------------------------------------------------------------

خدایا کمکم کن بتونم یه جای دیگه...این دفعه تلخ نباشم...شیرین باشم

مثل لبخندهای روزگار بچگی...!

-------------------------------------------------------------------------------------------

حالا این طوری غم باد نگیرین ...بابا قول می دم یه وبلاگ زیبا و ناز بسازم.

البته این سر خود شیره مالیدنه...هیچ جایی ، هیچ صفحه ای برام جای اولین و آخرین غریبه رو پر نمی کنه...

عاشقانه ما دوتا...